Różnorodnego rodzaju sposoby rytownicze nadal grają ważną funkcję we współczesnym świecie. Jak odróżnić konkretne metody rytownicze? Jakie technologie stosujemy najchętniej? Zdecydowanie jedną z najczęściej stosowanych technik jest grawerowanie. Terminem tym ujmuje się zwykle wycinanie linii a również punktów w metalu. Używając tego rodzaju technikę, można rylcem wygrawerować na płycie określony wzór. Zazwyczaj stosowana jest do tego miedź, doceniana za niedużą twardość a przy okazji prostą obróbkę, w wielu przypadkach sięga się też po stal. Z reguły używane jest grawerowanie kreskowe. Używając tej techniki na płycie wycina się linie a także punkty, które przez wykorzystanie przeróżnych głębokości umożliwiają tworzenie ciekawych wzorów. Całkiem pokrewną techniką jest grawerowanie punktowe. Tutaj rylec wykorzystywany jest analogicznie jak ołówek, a w wyniku rzeźbienia, na płycie powstają wypukłe krawędzie. To za ich sprawą można w przyszłości przygotowywać reprodukcje. Technologie rytownicze mogą czasem szokować ogromną dokładnością a również znacznymi możliwościami zastosowania. Pierwszorzędnym przykładem bez wątpienia jest mezzotinta, ceniona zwłaszcza za bogactwo tonów, co dawało ogromne możliwości. Metoda ta zrobiła się modna już w XVII wieku, gdy wykorzystywano ją jako technikę pozwalającą na wykonywanie kopii dzieł malarskich. Technika ta potrzebuje dokładnych przygotowań i odpowiednich narzędzi.Rzecz jasna dziś nie można nie zwrócić uwagi również metody grawerowania przy użyciu lasera, bardzo dobrze każdemu znane jako grawerowanie laserem. Pewnie bez liku osób spotkało się z personalizacją podarunków, gdzie właśnie tego typu technologia jak na przykład grawerowanie w metalu laserem jest często używana. Taka metoda zapewnia wielką precyzję i atrakcyjny efekt, do tego nie jest bardzo droga, bo nie wymaga najsampierw przyrządzenia matryc albo form, a poza tym mamy możliwość grawerować właściwie w każdym materiale jak nawet metal, drewno albo korek. Innego typu znaną metodą jest kwasoryt, w wypadku którego pracę nad płytą zaczyna się od zalania płyty warstwą odporną na kwas zwaną werniksem. Tutaj perfekcyjnie wosk pszczeli ma szansę się sprawdzić, nader często wykorzystywana jest też żywica. W tak naszykowanej powłoce rzeźbi się później wzór, który ceniony jest za świetną czytelność. Do sporządzania wzorów na takiego rodzaju płycie starczy stosowna igła. Jak wzór jest gotów, płytę zanurza się w roztworze kwasu solnego. Tam, gdzie żywica albo wosk pozostał wyryty, tam dostaje się kwas, tworząc na płycie zagłębienia konieczne do przygotowywania reprodukcji.